Polish flagEnglish flagRussian flagCzech flagCroat flagRumanian flagLatvian flagLithuanian flagSerbian flagSlovak flagSlovenian flagUkrainian flagAlbanian flagEstonian flagHungarian flag                           
PROUT – Teoria Postępowego Użytkowania

Porównanie systemów

Kontrowersje wokół teorii PROUT

Szermierze kapitalizmu nie wahają się piętnować aktywistów PROUT (Teorii Postępowego Użytkowania) jako komuchów. Tych samych aktywistów aparat komunistyczny ogłasza agentami CIA. Istnieją także partie polityczne, które obwołują nas faszystami, różnorakie grupy wyznaniowe przeklinające naszych działaczy jako wrogów wiary, religii i samego Boga. Rzadko która idea w historii miała tylu zagorzałych wrogów i taką rekordową liczbę wzajemnie wykluczających się etykietek, co PROUT. Aby czytelnik mógł sam ocenić, jak rozwiązanie PROUT przedstawia się na tle dwóch czołowych systemów, które zdominowały współczesną historię świata, w niniejszym artykule przedstawiono główne różnice ideologiczne między kapitalizmem, komunizmem oraz Teorią Postępowego Użytkowania. Niniejsze opracowanie ma charakter zwięzłego zestawienia. Więcej szczegółowych informacji na temat teorii PROUT zawiera książka “Po kapitalizmie” dostępna w wersji PDF w naszym sklepie online www.po-kapitalizmie.prout.net.pl.

Źródło inspiracji
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Materializm i indywidualizm. Materializm i kolektywizm. Duchowe pojmowanie wszechświata.
Filozoficznego uprawomocnienia dostarczyło kapitalizmowi dzieło Adama Smitha, usiłujące usprawiedliwić istniejące niesprawiedliwości społeczne, a nie dostarczyć wartościowej teorii. Pomyślany jako odpowiedź na kapitalistyczny wyzysk; zwolennicy tego systemu oficjalnie powołują się na dzieła Karola Marksa, który — według własnych słów — podjął pracę tam, gdzie wyczerpał się koncept Smithowi, i doszedł do logicznych przesłanek. Wszelka własność ma należeć do państwa, które zadba o materialne zaspokojenie potrzeb obywateli. Teoria, której podstawy wyłożył w 1959 r. filozof i duchowy nauczyciel Prabhat R. Sarkar. Od tego czasu została opracowana w szczegółach i rozbudowana, przekształcając się w uniwersalny system zasad i praktycznych wskazówek. Koncepcja kosmicznego dziedzictwa (wszechświat jako wspólna własność wszystkich stworzeń).
Wizja społeczna
kapitalizm komunizm PROUT
Indywidualizm. Dobro kolektywu ważniejsze niż dobro jednostki. Nowa koncepcja humanizmu.
Jednostka jest ważniejsza niż społeczność. Często utrzymuje sojusz z religią, gdy nie występuje ona przeciw własności prywatnej. Stworzenia szacuje się na podstawie ich wartości użytkowej. Jednostka w teorii może w swobodny sposób dążyć do szczęścia. Powołuje się na wzajemnie sprzeczne uzasadnienia, takie jak np. teoria skapywania, w myśl której pozostawienie bogatym większej ilości pieniędzy sprawi, że przez inwestycje i zwiększanie zatrudnienia przyczynią się oni do poprawy powszechnego dobrobytu. Ideologia całkowicie materialistyczna. Rolę człowieka sprowadza do bytu ekonomicznego. Dąży do społeczeństwa bezklasowego, w którym panuje powszechna równość. Wszystkie trzy filary komunizmu: materializm dialektyczny, ekonomia polityczna i komunizm naukowy są oparte na założeniach o dogmatycznym charakterze. Wszystkie istoty ewoluują, osiągając coraz wyższe poziomy świadomości. Harmonijne połączenie interesów społeczności i jednostki. Nawołuje do uznania powszechnej jedności całej ludzkiej rodziny przez zaakceptowanie różnorodności.
Siły motywujące społeczeństwo
kapitalizm komunizm PROUT
Wewnętrzna sprzeczność. Wewnętrzna sprzeczność. Wewnętrzna spójność.
Każdemu wolno gromadzić, dorobić się bogactwa. Ta zasada ma społecznie motywujący skutek. Jednak bogacenie się jednej osoby powoduje jednoczesne uszczuplenie bogactwa innych, co niesie katastrofalne skutki społeczne. Wskutek obowiązywania tych dwóch zasad społeczeństwo naprzemiennie przeżywa fazy wzrostów (obfitości) i załamań (kryzysów). W końcu skupienie bogactw w rękach nielicznych przybiera tak ekstremalne rozmiary, że cały system nagle pęka i społeczeństwo pogrąża się w chaosie. Ten etap zwykle kończy się przejęciem władzy przez rządy wojskowe. Wszystkim gwarantuje się minimum socjalne, co działa konstruktywnie, jednak jednocześnie panuje zastój z powodu dogmatycznej ideologii i wszechwładnej biurokracji. Te dwie tendencje powodują, że wzrost a następnie rozkład społeczeństwa ma układ paraboliczny — tutaj pęknięcie systemu nie następuje w sposób wybuchowy, ale trawi je coraz szybszy rozkład. Po komunizmie zwykle następują rządy inteligencji (często wyznaniowe) lub ponownie kapitalistów. Powszechny dobrobyt musi być stale podnoszony przez zwiększanie wysokości minimum socjalnego, które będzie gwarantowane wszystkim. Motywacji człowieka do ciągłego podnoszenia własnej produktywności ma służyć system specjalnych premii motywujących. Do pełnienia roli kierowniczej w społeczeństwie należy dopuszczać tylko prawych przywódców szczerze zaangażowanych w służenie jednej ludzkiej rodzinie.
Dystrybucja majątku – wynagrodzenie jako czynnik motywujący
kapitalizm komunizm PROUT
Brak ograniczeń w wynagrodzeniach. Założenie równości wynagrodzeń. Dążenie do optymalnego poziomowi różnicowania wynagrodzenia.
Nierówność społeczna jest czymś naturalnym. Wielu ekonomistów uważa, że nierówności społeczne stymulują wzrost gospodarczy. Jednak w kapitalizmie nie występują czynniki regulujące w sposób racjonalny stopień tej nierówności. Jest ona regulowana przez wolny rynek i system podatkowy (ucieczka przed podatkiem u osób majętnych, korupcja przy dystrybuowaniu majątku w państwach nierozwiniętych). Przy nadmiernej kumulacji majątku przestaje on być czynnikiem motywującym – wraz ze wzrostem wartości majątku jednostki jej motywacja do pracy a tym samym efekty jej pracy wzrastają tylko do pewnego poziomu, po którym następuje spadek wzrostu wydajności. Brak płac minimalnych i maksymalnych sprzyja marnowaniu efektu motywacyjnego majątku – jeden dolar dla milionera znaczy o wiele mniej, niż dla biedaka. Dystrybucja dóbr oparta na potrzebach jednostki a nie na jej zaangażowaniu i pracy. Komunizm zakłada równość w dystrybucji majątku ustanawianą dzięki polityce państwa. Tym samym majątek przestaje być jednym z czynników motywujących do pracy. Niezależnie od wielkości włożonej pracy wartość wynagrodzenia pozostaje taka sama u wszystkich jednostek. W komunizmie zatem pieniądz zupełnie zatraca swoją wartość motywacyjną. Prout zaleca racjonalną i optymalną dystrybucję majątku jako źródła motywacji. Nadwyżka majątku – atiriktam – jest rozdysponowywana w celu zmaksymalizowania motywacji do pracy. Pieniądz jest tylko jednym z elementów produktywności jednak jego dystrybucja w postaci premii mającej motywować do większej wydajności jest ograniczona zdolnością jednostki do zwiększania swojej wydajności. Tym samym nie ma nieograniczonej kumulacji dóbr materialnych. Jednocześnie pracowitość jednostki, jej wydajność ma wpływ także na osiągane efekty materialne. Stopień nierówności w dystrybucji majątku zwiększa produktywność społeczeństwa ponieważ ta nierówność ujęta jest w ramy płac minimalnych (pozwalających na zaspokojenie podstawowych potrzeb jednostki) i maksymalnych (pozwalających w optymalny sposób wykorzystać pieniądz jako czynnik motywujący).
Użytkowanie zasobów
kapitalizm
 komunizm PROUT
Aktywnie wykorzystuje się tylko zasoby i zdolności przynoszące bezpośredni zysk. Żałośnie niska wydajność użytkowania zasobów. PROUT oznacza optymalne użytkowanie wszelkich zasobów wszechświata.
Niejednokrotnie eksploatacja danego zasobu odbywa się w sposób rabunkowy czyli taki, który w dalszej perspektywie uniemożliwi użytkowanie tego lub innych zasobów. Ogromne marnotrawstwo zasobów wskutek nadmiernego gromadzenia, nieużytkowania lub destrukcyjnej eksploatacji. Całkowite marnowanie zasobów ludzkich – 50% populacji żyje na skraju nędzy walcząc o przeżycie i planeta nie korzysta z ich ogromnego potencjału. Nieudolne gospodarowanie zasobami wynikające często z odgórnych planów, biurokracja i brak motywacji doprowadziły do tego, że – przykładowo- tak wielkie mocarstwo jak Rosja nie potrafiło wyprodukować wystarczającej ilości chleba, aby wyżywić obywateli, i było zmuszone kupować kanadyjską, amerykańską i australijską pszenicę. Wśród zasobów rozróżnia fizyczne (siła i umiejętności fizyczne jednostki i społeczeństwa), psychiczne (zdolności intelektualne jednostki i społeczeństwa), materialne (różne formy energii i materii), ponadmaterialne (subtelny potencjał taki, jak: telepatia, postrzeganie ponadzmysłowe, jasnowidzenie itp.) oraz duchowe (intuicja — jednostkowa i społeczna, siła duchowa itp.) Te wszystkie zasoby należy maksymalnie użytkować na poziomie jednostkowym oraz na poziomie zbiorowym w harmonijny i zrównoważony sposób. Metody użytkowania należy dostosowywać do osób, czasów i miejsca.
Podział majątku
kapitalizm komunizm PROUT
Bogactwo jest nadmiernie skupione w rękach nielicznych – kapitalistów. Bogactwo jest nadmiernie skupione w rękach biurokracji państwowej. Podział bogactwa jest racjonalny. Dba się, aby nie doszło do nadmiernego jego skupienia w niczyich rękach.
Bogate rozwinięte kraje wyzyskują biedne, zagarniając ich naturalne bogactwa, a bogaci wyzyskują masy, odbierając im środki finansowe. (dodałbym, że kumulacja środków w rękach nielicznych sprzyja zastojowi w obrocie pieniądza i tym samym prowadzi do kryzysu). Szary obywatel dostaje minimalne środki potrzebne do fizycznej egzystencji (czasami nawet mniej niż to), podczas gdy partyjne elity opływają w luksusy. Gwarantuje się zarówno minimum socjalne jak i zapewnia ludziom odpowiednie materialne środki premiujące efektywniejszą i wydajniejszą pracę.
Rozwój w sferze fizycznej
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Osiągnięcia w dziedzinie rozwoju materialnego, jednak skutki uboczne ekspansji w tej sferze wymykają się spod kontroli. Znikomy rozwój w sferze fizycznej z powodu niepraktycznych teorii, wszechwładnej biurokracji i powszechnego braku motywacji do pracy. Wyważone i postępowe rozwijanie sfery fizycznej, która jest nierozerwalnie związana z innymi sferami egzystencji.
Szczególnie cierpi środowisko naturalne wskutek pozbawionej skrupułów rabunkowej eksploatacji zasobów. Ponadto dostatnie życie tzw. rozwiniętych państw opiera się na wyzyskiwaniu wielu krajów trzeciego świata, co wpływa na negatywny wynik ogólny. Na dłuższą metę tendencja ta prowadzi do samozniszczenia. Postępujące niszczenie środowiska naturalnego i przyrody. Tendencja do samozniszczenia. Stałe podwyższanie najniższego standardu życiowego (oficjalnego minimum socjalnego). Ochrona przed ubocznymi skutkami rozwoju materialnego.
Siły motywujące społeczeństwo
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Wewnętrzna sprzeczność. Wewnętrzna sprzeczność. Wewnętrzna spójność.
Każdemu wolno gromadzić, dorobić się bogactwa. Ta zasada ma społecznie motywujący skutek. Jednak bogacenie się jednej osoby powoduje jednoczesne uszczuplenie bogactwa innych, co niesie katastrofalne skutki społeczne. Wskutek obowiązywania tych dwóch zasad społeczeństwo naprzemiennie przeżywa fazy wzrostów (obfitości) i załamań (kryzysów). W końcu skupienie bogactw w rękach nielicznych przybiera tak ekstremalne rozmiary, że cały system nagle pęka i społeczeństwo pogrąża się w chaosie. Ten etap zwykle kończy się przejęciem władzy przez rządy wojskowe. Wszystkim gwarantuje się minimum socjalne, co działa konstruktywnie, jednak jednocześnie panuje zastój z powodu dogmatycznej ideologii i wszechwładnej biurokracji. Te dwie tendencje powodują, że wzrost a następnie rozkład społeczeństwa ma układ paraboliczny — tutaj pęknięcie systemu nie następuje w sposób wybuchowy, ale trawi je coraz szybszy rozkład. Po komunizmie zwykle następują rządy inteligencji (często wyznaniowe) lub ponownie kapitalistów. Powszechny dobrobyt musi być stale podnoszony przez zwiększanie wysokości minimum socjalnego, które będzie gwarantowane wszystkim. Motywacji człowieka do ciągłego podnoszenia własnej produktywności ma służyć system specjalnych premii motywujących. Do pełnienia roli kierowniczej w społeczeństwie należy dopuszczać tylko prawych przywódców szczerze zaangażowanych w służenie jednej ludzkiej rodzinie.
Rozwój w sferze duchowej
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
W kapitalizmie zaniedbuje się duchowość. W komunizmie czynnie dławi się ruchy duchowe. Teoria społeczno-gospodarcza i polityczna oparta na wartościach duchowych.
Zdegenerowane środowisko społeczne nie sprzyja duchowemu rozwojowi. Duże wpływy dogmatycznych instytucji i ugrupowań religijnych nieuznających w kwestiach duchowych przesłanek racjonalności. Nie uznaje duchowości i utożsamia ją z religią, nazywając ją „opium dla mas”. Na każdym kroku ludziom zaszczepia się materialistyczny światopogląd. W tak indoktrynowanym społeczeństwie bardzo trudno jest osiągnąć jakikolwiek postęp duchowy. Teoria PROUT została sformułowana specjalnie w celu przyspieszenia tempa rozwoju duchowego nie tylko człowieka, lecz również innych istot. Przez stworzenie optymalnych warunków umożliwi również pełny rozkwit potencjału świata zwierzęcego i roślinnego.
Ogólny rozwój
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Niezrównoważony. Niezrównoważony, zamiast rozwoju dochodzi do zastoju. Zrównoważony, optymalny.
Obok zawrotnych fortun — skrajna nędza. Wojny wywoływane w celu napędzania koniunktury i pobudzenia produkcji przemysłowej. Ekologiczna katastrofa – zanieczyszczenie środowiska, przeludnione aglomeracje miejskie, niszczenie rolnictwa przez przemysłowe uprawy monokulturowe. Zaburzenia psychiczne na porządku dziennym, rozwój duchowy upośledzony przez religijny dogmatyzm. Na dłuższą metę nie może istnieć zdrowe społeczeństwo. Niewielki rozwój w sferze materialnej kosztem dewastacji środowiska i zastoju w innych dziedzinach. Ucisk i represje wobec ruchów duchowych i intelektualnych. Na dłuższą metę nie może istnieć zdrowe społeczeństwo. Wszystkie sfery są wzajemnie powiązane i od siebie współzależne, więc rozwój musi być wyważony. Koncepcja maksymalnego wykorzystania zasobów, podziału bogactw opartego na racjonalności, metody użytkowania dostosowane do sytuacji. Minimum socjalne zagwarantowane wszystkim, premie dla osób przysługujących się społeczeństwu. Edukacja kierująca się na nowo zdefiniowanymi, udoskonalonymi zasadami humanizmu, nastawienie na duchowość, kosmopolityzm/uniwersalizm/. System PROUT stwarza idealne środowisko wszechstronnego rozwoju każdej jednostki.
Przywódcy
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Oficjalnie na czele demokratycznych społeczeństw kapitalistycznych stoją politycy wybierani przez cały naród. Na czele państw komunistycznych stoją ci, którzy przeprowadzili komunistyczną rewolucję… Społeczeństwu w systemie PROUT przewodzą adepci duchowych dyscyplin, którzy osiągnęli nowy, udoskonalony poziom humanizmu.

Ponieważ do zwycięstwa w wyborach potrzeba olbrzymich pieniędzy, wybrani politycy przez całą kadencję działają na rzecz kapitalistów, którzy im umożliwili dojście do władzy. Dlatego faktyczne rządy sprawują właśnie najbogatsi kapitaliści.

 …lub członkowie partii,

którzy wyszli zwycięsko z walki o władzę toczącą się na szczeblach aparatu biurokratycznego.

 Tacy przywódcy niekoniecznie muszą piastować konkretne stanowiska polityczne, gdyż są w stanie kierować społeczeństwem dzięki własnej sile duchowej. Przywódcy są wybierani na poziomie lokalnym, dzięki czemu wyborca zna kandydata, na którego głosuje. Nie są potrzebne bajońskie sumy wydawane na widowiskowe kampanie. Tzw. obecna demokracja, gdzie wyborcy nie mają wykształcenia ani szerszej świadomości społecznej, jest czystą farsą, polegającą na pozbawionej skrupułów grze na sentymentach wyborców lub manipulowaniu nimi przy użyciu nacisków politycznych bądź ekonomicznych. Prawo do głosowania powinno przysługiwać tylko tym, którzy wykazują się dostatecznym wykształceniem, świadomością społeczną oraz integralnością moralną. Jeszcze surowsze kryteria powinny odnosić się do wybieranych kandydatów. Przywódcy powinni mieć wpływ tylko na decyzje polityczne, natomiast cała potęga gospodarcza musi być w rękach ogółu obywateli.
System polityczny
kapitalizm

 komunizm

PROUT

Dyktatura lub demokracja, w zależności od okoliczności. Rządy jednopartyjne. Polityczna centralizacja i zdecentralizowanie gospodarki.
W obu przypadkach polityką steruje kapitalistyczna elita. W systemach dyktatorskich ta kontrola przybiera formy totalitaryzmu. W demokracjach stosuje się szeroki arsenał bardziej wyrafinowanych środków z dziedziny psychomanipulacji. Procesem wybierania przywódców politycznych rządzi wówczas propaganda sponsorowana przez kapitalistów, którzy pośrednio, lecz równie skutecznie manipulują systemem politycznym we własnym interesie, tak aby przysparzał im maksymalnych korzyści. W przypadku dyktatur władza polityczna jest scentralizowana, podczas gdy w demokracjach jest ona rozśrodkowana (zdecentralizowana), jednak potęga gospodarcza jest zawsze skupiona (scentralizowana) w rękach kapitalistycznej elity. Można je określić mianem biurokratycznej dyktatury lub kapitalizmu państwowego. Zarówno władza polityczna jak i gospodarcza skupia się w rękach aparatu partyjnego. To prowadzi nie tylko do wyzysku, ucisku, lecz również do zastoju.

 Władza polityczna musi być w rękach ludzi prawych i uczciwych, a do tego rozwiniętych w sferze duchowej, aby w skali globalnej można było zaprowadzić sprawiedliwość i równość. Siła gospodarcza musi należeć do ludzi, aby mogli decydować o swoim życiu. Takie rozwiązanie w sferze politycznej można określić jako postępowy/duchowy/ socjalizm, natomiast w sferze politycznej jako kapitalizm ludowy.
Gospodarka
kapitalizm

 komunizm

PROUT

Centralizacja gospodarki – w rękach kapitalistów. Centralizacja gospodarki w rękach aparatu partyjnego. Gospodarka w rękach miejscowych społeczności – decentralizacja
W rękach ponadnarodowych, globalnych korporacji, grup rodzinnych, finansowych itd. Skupienie bogactwa w rękach garstki osób. Branża produkcji i sektor finansowy nastawione głównie na zysk. Wysokie bezrobocie utrzymywane w celu ograniczenia kosztów zatrudnienia. W celu pomnażania zysków nieludzko wyzyskuje się pracowników oraz w sposób rabunkowy eksploatuje świat zwierzęcy, roślinny i nieożywiony. Głosi się hasła wolnego rynku i wolnej przedsiębiorczości (liberalizm), ale wolny rynek naprawdę nie istnieje, gdyż gospodarcze szanse przeciętnego obywatela są zerowe wobec potęgi kapitalistów. Wolna przedsiębiorczość sprowadza się do swobodnej maksymalizacji zysków przez bogaczy. Planowanie realizowane na szczeblu państwowym. Przemysł i rolnictwo musi wyrabiać tzw. planowe normy produkcyjne. Pełne zatrudnienie (w teorii). Niemożność wyprodukowania nawet najpotrzebniejszych artykułów na potrzeby własnej ludności mimo wyjątkowej obfitości zasobów naturalnych. Decentralizacja gospodarki oraz zasada jej zrównoważenia. Nałożenie ograniczenia na prawo gromadzenia bogactwa fizycznego. Pełne zatrudnienie. Podstawowe artykuły i świadczenia bytowe zagwarantowane wszystkim. Specjalne dodatki i premie przysługujące osobom pracującym wydajniej i przysługującym się społeczeństwu w większym stopniu. Zniesienie podatku dochodowego. Podatek od produkcji. Administracyjnie niezależne samorządy regionalne i lokalne. Wytwórczość oparta na strategicznych przemysłowych surowcach naturalnych zarządzana i organizowana przez przedsiębiorstwa powołane przez rząd lub samorządy. Działalność gospodarcza na średnią lub większą skalę prowadzona przez przedsiębiorstwa zorganizowe na zasadach spółdzielczości. Małe firmy funkcjonujące jako przedsiębiorstwa prywatne. Surowce mogłyby być eksportowane dopiero po przetworzeniu w lokalnych przedsiębiorstwach i zaspokojeniu potrzeb konsumpcyjnych miejscowej ludności.
Kultura
kapitalizm

 komunizm

PROUT
Przez presję ekonomiczną i psychomanipulację szerzy i zaszczepia wśród ludzi pseudokulturę, tj. formy ekspresji spreparowane w celu zapewnienia korzyści danej jednostce lub grupie. Uciskanie różnych form kultury niezgodnych z totalitarnie narzuconym wzorcem. Popiera wszelką ekspresję kultury niekolidującą z kardynalnymi ludzkimi wartościami.
Ponieważ różnorodność kulturowa nie pozwala na lukratywną sprzedaż ujednoliconych, po niskich kosztach wyprodukowanych artykułów konsumpcyjnych i usług, kapitaliści starają się podkopać siłę miejscowych kultur, a w ich miejsce narzucić skomercjalizowaną, jednolitą sztuczną kulturę, aby podnieść skuteczność stosowanych technik wyzysku gospodarczego. Celem takich machinacji pada zwykle język, literatura, tradycje, muzyka, moda itd. Represje wobec przejawów dążeń mniejszości narodowych do swobodnego wyrażania własnej kultury, języka i wyznania. Programowo narzucając ludziom irracjonalną równość, komunizm w rzeczywistości unicestwia ich kulturowe bogactwo. Z kardynalnymi zasadami człowieczeństwa nie są zgodne na przykład takie zachowania jak głoszenie treści rasistowskich, składanie krwawych ofiar religijnych ze zwierząt, szerzenie pseudokultury itd. Wspierana jest natomiast ludzka jedność w różnorodności. Tę różnorodność kulturową uważa się za skarb ludzkości, który należy za wszelką cenę chronić i pielęgnować.
Sztuka
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Komercjalizacja sztuki. Ograniczenie swobody ekspresji artystycznej. Czerpanie pożytku ze sztuki jako pomocy w doskonaleniu duchowym oraz jako subtelnej formy komunikacji.
Kapitaliści kupują usługi artystów na potrzeby marketingu, reklamy, propagandy itd. Wpływ pseudokultury (tj. sztucznie spreparowanej kultury) na ekspresję artystyczną. Konsumeryzm w muzyce, literaturze, kinie itd. Surowa cenzura i represje wobec niepokornych artystów odstępujących od oficjalnego kanonu. Uznanie kształcącej wartości sztuki. Sztuka jest wolna od manipulacji politycznych i ekonomicznych, a artyści,uwolnieni od konieczności walki o byt materialny, mogą w maksymalnym stopniu spożytkować swoje talenty, dzięki czemu społeczeństwo może odnieść maksymalny pożytek z ich wyjątkowych uzdolnień.
Koncepcja postępu
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Brak sprecyzowanej koncepcji postępu. Postęp sprowadza się do budowania powszechnej równości, tj. komunizmu. Za postęp uważa się osiągnięcie nieograniczonego szczęścia, które jest wynikiem rozwoju świadomości.
Zwykle za postęp przyjmuje się poprawę wygód życia i zdobycie większej wiedzy o świecie zewnętrznym. Ponieważ naturą rządzi różnorodność, komunistyczny cel zakładający osiągnięcie totalnej równości faktycznie jest wystąpieniem przeciw naturalnym prawom, a w konsekwencji prowadzi do samozniszczenia. Wszelkie osiągnięcia fizyczne i psychiczne, które pomagają żywym stworzeniom w dążeniu do tego nieskończonego celu, można określić mianem postępowych. Według Teorii Postępowego Użytkowania tzw. postęp na płaszczyźnie czysto fizycznej lub czysto intelektualnej jest zgoła niemożliwy, gdyż wszelkie działania w każdej z tych sfer mają też swoje przeciwstawne skutki (uboczne), przez co nie można uzyskać efektu jednoznacznie pozytywnego. Postępem można więc nazwać tylko zjawiska pomocne w osiągnięciu całkowitej wolności polegającej na urzeczywistnieniu wewnętrznego potencjału.
Nauka
kapitalizm komunizm PROUT
Instytucje naukowe zasilane są pieniędzmi płynącymi bezpośrednio lub pośrednio od kapitalistów. Pod rządami komunistycznymi nauka jest w politowania godnym stanie. Nauka jest uważana za główny instrument pozwalający zapewnić wszechstronny postęp.
Kapitaliści sterują tymi instytucjami tak, aby przynosiły im zyski lub umacniały ich pozycję. Kształcenie w naukach ścisłych i przyrodniczych jest w przeważającej mierze oparte na teorii materialistycznej z wyjątkiem instytucji będących pod wpływami religii. Istnieje tzw. grupa londyńska, wpływowe, wąskie grono osób ze świata naukowego, którą w sprawie nowych odkryć i rozwiązań traktuje się jak wyrocznię przesądzającą o tym, co jest, a co już nie jest nauką. W imię kapitalizmu i materializmu sprawuje ona swoistą dyktaturę nad światem nauki. Naukowcy muszą podporządkowywać się rygorowi odgórnych wytycznych oraz godzić się na doktrynerskie manipulowanie ich pracami przez partyjnych aparatczyków spoza świata nauki. Kształcenie w naukach ścisłych i przyrodniczych jest całkowicie oparte na teorii materialistycznej. Biurokracja państwowa sprawuje nad nauką totalitarną kontrolę. Harmonijnie rozwijana jest zarówno nauka empiryczna (eksperymentalna i teoretyczna), jak również intuicyjna oraz duchowa, aby wszystkim żyło się dostatniej i szczęśliwiej.
Technika
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Technika wykorzystywana do generowania zysków oraz (lub) jako narzędzie dominacji politycznej, natomiast w znikomym stopniu służy podniesieniu stopy życiowej oraz poprawie systemu opieki społecznej. Technika na usługach instytucji państwowych (zwłaszcza wojska) i elit władzy. Stymuluje się wykorzystanie techniki w podnoszeniu ogólnego dobrobytu i komfortu społeczeństwa.
Wspiera się tylko inwestycje przynoszące szybkie zyski w sensie ekonomicznym. W celu maksymalizowania zysków często z wdrożeniem nowych osiągnięć technicznych czeka się do momentu, kiedy zacznie rynek nasyci się poprzednim produktem. Powszechne zacofanie i brak wydajności przyczyniające się do niskiego poziomu życia i wyniszczenia środowiska. Nacisk na badania eksperymentalne. Technika powinna służyć nie pomnażaniu zysków, lecz eliminowaniu materialnych problemów ludzkości. Dlatego wyboru nowych technologii dokonuje się nie pod kątem ich dochodowości, lecz możliwości zastosowania do wpierania zrównoważonego i harmonijnego rozwoju wszystkich istot.
Edukacja
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
W systemie edukacji krajów kapitalistycznych najbardziej rzuca się w oczy skupienie całej energii na rozwijaniu tylko nielicznych aspektów ludzkiej osobowości. Systemowi edukacji przyświecają 2 główne cele: stworzenie posłusznych obywateli oraz dostarczenie państwu pracowników. Honoruje edukację jako mającą decydującą rolę dla życia osobistego i zbiorowego.
Ponieważ wszystko rozpatruje się w kategoriach wyników ekonomicznych, stawia się na rozwijanie w uczniach cech i umiejętności, które korporacje i siły polityczne mogą opłacalnie wykorzystać. Chciwa kapitalistyczna mentalność zamienia ludzi w towary i podżega ich do wzajemnej wrogości już u progu społecznego życia, czyli w szkole. Dodatkowo barierą dostępu do szkolnictwa są jego koszty, tak że tylko osoby odpowiednio zamożne są w stanie zapewnić własnym dzieciom pełne wykształcenie, podczas gdy wielu studentów często musi porzucić naukę z powodu problemów finansowych. Zaletą jest to, że każdy ma dostęp do wszystkich poziomów wykształcenia. Niestety, ideologiczna indoktrynacja i programy kształcenia pozostawiają niewiele miejsca na wszechstronny rozwój osobowości. Ponadto subtelniejsze poziomy życia, takie jak intuicja czy duchowość, które w kapitalistycznym systemie edukacji są zwyczajnie ignorowane, w komunizmie są czynnie i celowo dławione i tłumione. W systemie PROUT nauczycieli uważa się za jednych z najważniejszych obywateli, którym należy się taki sam status jak urzędnikom administracji czy wymiaru sprawiedliwości. Muszą być nimi ludzie o najwyższych standardach, którzy mogą przekazać młodzieży najlepsze wartości i umiejętności. Z tego względu należy ich uważnie wybierać i adekwatnie wynagradzać. O systemie szkolnictwa powinni decydować sami nauczyciele — tj. do decydowania o nim nie należy dopuszczać polityków ani biznesu. Proponowana jest nowa, udoskonalona wersja edukacji humanistycznej (tj. edukacja neohumanistyczna) pielęgnująca wszystkie aspekty człowieczeństwa. Ten nowy humanizm harmonijnie łączy w holistycznym podejściu fizyczną, mentalną i duchową sferę życia, dzięki czemu możliwy jest wszechstronny rozwój wszelkich zdolności i atrybutów człowieczeństwa. Głównym celem tej edukacji jest wpoić dzieciom miłość do całego świata.
Sytuacja kobiet
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
W każdej fazie panowania kapitalizmu kobiety były w gorszym od mężczyzn położeniu. Dzięki koncepcji równości kobiety w komunizmie są mniej poddane męskiej dominacji niż w kapitalizmie. Szanując duchowe wartości, tak samo ceni się każdego człowieka.
Kobiety wyzyskuje się przez utrzymywanie ich w ekonomicznej zależności od mężczyzn. Pozbawione niezależności finansowej są zdane na łaskę i niełaskę swych ekonomicznych władców. Ponadto są one obiektem bardzo wyrafinowanej psychomanipulacji, stymulującej w nich kompleksy i sztuczną chęć konsumpcji. Taki wyzysk sprawia, że w krajach kapitalistycznych na skalę masową powszechnie występują zjawiska fizycznej i psychicznej przemocy w stosunku do kobiet, prostytucja, pornografia itp.

Nawet w tych niewielkich wysepkach bogatych społeczeństw, gdzie kobiety z wielkim trudem wywalczyły sobie pewną materialną wolność, psychomanipulacja powoduje, że prawdziwa wolność psychiczna pozostaje poza ich zasięgiem.

Mimo ideowych deklaracji równouprawnienia w praktyce najważniejsze stanowiska w społeczeństwie piastują mężczyźni. Dodatkowo w celu przeforsowania nielogicznej doktryny nawołującej do absolutnego zrównania każdego z każdym kobiety są często zmuszane do prac, które nie odpowiadają ich predyspozycjom psychicznym ani fizycznym.

 Ponieważ wśród ludzi istnieją różnice fizyczne i psychologiczne, każdy powinien móc się realizować odpowiednio do swoich predyspozycji, cech fizycznych i cech osobowości w sposób jak najbardziej sensowny. Wspiera się współpracę między osobami i grupami prowadzoną na zasadach równorzędności. Aby wyeliminować dogmaty i wyzwolić kobiety spod psychomanipulacji oraz psychodominacji, muszą być spełnione co najmniej następujące warunki: 1. Bezpłatna edukacja dla wszystkich we wszystkich krajach na świecie. 2. Wyeliminowanie dyskryminacji kobiet w sferze społecznej, edukacyjnej i religijnej. 3. Zagwarantowanie wszystkim ekonomicznego i socjalnego bezpieczeństwa.
Prawa człowieka
kapitalizm komunizm PROUT
Społeczną wartość stawia ponad szacunek dla istnienia (wartość egzystencjalną). Wartości egzystencjalnej człowieka prawie nie uznaje. Wartość egzystencjalną człowieka stawia ponad jego wartość społeczną.
Miarą wartości społecznej człowieka jest jego bogactwo i znaczenie (wpływy, władza). W kapitalizmie współistniejącym z dyktaturą używa się przemocy fizycznej, natomiast w demokracji – zamaskowanej, lecz równie skutecznej, wyrafinowanej manipulacji psychicznej, aby tłumić działania dysydentów (grup i pojedynczych osób). Z udziału w społeczeństwie wykluczone zostają osoby starsze, niepełnosprawne i tzw. osoby nieproduktywne. Wyzysk trzeciego świata doprowadza do głodu. Wyzysk kobiet. Miarą wartości społecznej człowieka jest jego użyteczność dla reżimu i systemu produkcji. Powszechne użycie przemocy bezpośredniej i nacisków psychicznych w stosunku do obywatela ze strony elit sprawujących władzę. Podstawowe minimum socjalne (niezbędne dobra, tj. artykuły i usługi) konstytucyjnie zagwarantowane wszystkim zgodnie ze standardem epoki. Społeczna wartość człowieka (ustalana na podstawie jego wkładu w fizyczny, psychiczny i duchowy rozwój społeczności) honorowana przez system specjalnych premii, nagród, środków motywacyjnych i wynagrodzeń. Ograniczona swoboda materialnego gromadzenia bogactw, za to nieograniczona swoboda w sferze mentalnej (umysłowej i psychicznej) oraz całkowita wolność w sferze duchowej.
Prawa zwierząt
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Brak pojęcia praw zwierząt. Brak pojęcia praw zwierząt. Szanuje samą wartość życia zwierzęcia, tj. jego wartość egzystencjalną.
Uznaje się tylko bezpośrednią wartość użytkową zwierząt. Ludzie wyzyskują świat zwierząt. Uznaje się tylko bezpośrednią wartość użytkową zwierząt. Ludzie wyzyskują świat zwierząt. Ochrona praw zwierząt musi być zagwarantowana konstytucyjnie zapisami przeciw okrucieństwu w stosunku do nich oraz zabijaniu. Ponieważ zwierzęta uważa się za młodszych braci i siostry człowieka, ciąży na nim odpowiedzialność za ich dobrobyt.
Prawa roślin
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Brak pojęcia praw roślin. Brak pojęcia praw roślin. Szanuje samą wartość życia roślinnego, tj. jego wartość egzystencjalną.
Uznaje się tylko bezpośrednią wartość użytkową roślin. Ludzie wyzyskują świat roślin lub doprowadzają do jego zagłady. Uznaje się tylko bezpośrednią wartość użytkową roślin. Ludzie wyzyskują świat roślin lub doprowadzają do jego zagłady. Ochrona praw roślin musi być zagwarantowana konstytucyjnie. Ponieważ rośliny uważa się za młodszych braci i siostry człowieka, ciąży na nim również odpowiedzialność za ich świat.
Prawa materii nieożywionej
kapitalizm komunizm PROUT
Brak pojęcia praw przyrody nieożywionej. Brak pojęcia praw przyrody nieożywionej. Materię uznaje się za najprostszą, pierwotną ekspresję najwyższej świadomości, z której bierze początek ewolucja życia.
Niezrównoważona rabunkowa eksploatacja zasobów fizycznych prowadząca do dewastacji i skażenia środowiska, które z kolei szkodzą wszystkim formom życia. Niezrównoważona rabunkowa eksploatacja zasobów fizycznych prowadząca do dewastacji i skażenia środowiska, które z kolei szkodzą wszystkim formom życia. Rozszerzone, humanistyczne poszanowanie wszystkich przejawów istnienia (neohumanizm) wyraża się również życzliwością w stosunku do przyrody nieożywionej.
Wpływ na społeczeństwo
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Bezpośrednio i pośrednio stymuluje egoizm, materializm, indywidualizm i cynizm. Typową cechą społeczeństwa komunistycznego jest jego zastój. Stan dynamicznej, postępowej równowagi we wszystkich aspektach.
Wysoka przestępczość. Wykluczenie społeczne dużych grup ludności skazanych na nędzę i uwikłanych w uzależnienia od środków odurzających. Podział społeczeństwa na klasy według stanu posiadania. Wzajemna rywalizacja i wrogość w różnym nasileniu. Skrajna komercjalizacja każdego aspektu życia. Bogactwo uzyskane przez wyzyskiwanie innych klas społecznych, krajów Trzeciego Świata i przyrody. Pozytywne skutki powszechnego zapewnienia minimum socjalnego są niweczone przez ideologiczny dogmatyzm, wszechwładzę biurokracji, ograniczenie swobód obywatelskich i represje a także ucisk społeczeństwa przez rządzącą elitę. Stagnacja tego typu prowadzi do zezwierzęcenia egzystencji człowieka. Podział społeczeństwa na klasy według afiliacji politycznych. Powszechny alkoholizm, dekadencja, poczucie bezradności. Stan wszechstronnego dobrobytu i postępu. Według Teorii Postępowego Użytkowania w ciągu 15 000 lat historii ludzkiej cywilizacji nie istniało jeszcze społeczeństwo godne swej nazwy, lecz nadchodzi czas, aby je utworzyć, dokonując wyboru między drogą ku samozagładzie a zupełnie nową, postępową formą uniwersalistycznego społeczeństwa. Rozwój takiego społeczeństwa jest celem ruchu PROUT.
Wpływ na jednostkę
kapitalizm

 komunizm

 PROUT
Oparty na materializmie i indywidualizmie. Ponieważ w społeczeństwie komunistycznym wszystko jest narzucone odgórnie, obywatele nie mają motywacji, aby angażować własne talenty na rzecz wspólnego dobra. Jedną z typowych skłonności ludzkiego umysłu jest dążenie do ciągłej ekspansji. System PROUT chroni przed wyrażeniem się jej w ślepej uliczce pogoni za gromadzeniem niezliczonych dóbr materialnych, zamiast tego inspirując każdego do osiągnięcia subtelniejszych poziomów istnienia, gdzie te nieskończone pragnienia można właściwie zaspokoić.
Każda osoba ma prawo zgromadzić dowolnie wielkie bogactwo fizyczne i dowolnie nim rozporządzać. Za pieniądze można kupić szacunek. W takiej sytuacji umysł stale skupia się na obiektach fizycznych (materialnych), ulegając degeneracji, podczas gdy oparta na rywalizacji struktura społeczna stymuluje w ludziach egoizm a pośrednio także chciwość. Zasoby i bogactwo materialne ulegają ekstremalnej koncentracji w rękach nielicznych, skutkiem czego bogacą się oni jeszcze bardziej, degenerując i zatracając człowieczeństwo w ślepej pogoni za szczęściem, które ma im rzekomo zapewnić coraz większy stan posiadania.

Tymczasem stale ubożejąca reszta społeczeństwa, zmuszona do nieustannej harówki i troski o zwykłe przetrwanie, zwyczajnie nie ma energii na żadne wyższe czy szlachetniejsze zajęcia, przez co degeneruje się również, tracąc swoje ludzkie atrybuty. Wiele osób ucieka się więc do wyzyskiwania innych, działań przestępczych, narkomanii, prostytucji czy innej działalności antyspołecznej.

 Skutkiem tego wykształcają w sobie cynizm i nihilizm. Stają się apatyczni, a ich umysłowość zatraca naturalną błyskotliwość, ograniczając swe funkcje do poziomu najprostszych, zwierzęcych instynktów.

 Przez zapewnienie wszystkim zaspokojenia potrzeb materialnych oraz stworzenie optymalnego środowiska do wszechstronnego rozwoju osobowości każdego człowieka umożliwia społeczeństwu osiągnięcie poziomu duchowego. Ponieważ prawdziwym celem życia jest osiągnięcie stanu najwyższego szczęścia płynącego ze zdobywania coraz wyższych poziomów duchowej świadomości, system zbudowany według Teorii Postępowego Użytkowania (PROUT) — przez optymalne pogodzenie dobra jednostki z interesem społeczeństwa oraz aspektów wewnętrznych z zewnętrznymi, przyziemnymi realiami życia — pozwala Człowiekowi osiągnąć najwspanialszy duchowy poziom istnienia, rzeczywiście godny istoty ludzkiej. Dawni adepci nauk duchowych, mędrcy, święci i jogini,dążąc do poznania najwyższej prawdy, opuszczali społeczeństwo i chronili się w odosobnieniu. Celem Teorii Postępowego Użytkowania (PROUT) jest zbudowanie społeczeństwa, w którym funkcjonować mogłyby nie tylko osoby podążające ścieżkami duchowego rozwoju, ale też każdy obywatel mógł swobodnie rozwijać wszelkie talenty i aspekty osobowości.

Bibliografia
Opracowanie powstało na podstawie następujących źródeł:

Lokesh, M., B. (1990). PROUT And the End of CAPITALISM and COMMUNISM. Turyn (Włochy): PROUTIST UNIVERSAL. (Książka w języku angielskim).

Maheshvarananda (2008). Po kapitalizmie. Po kapitalizmie

ProutWorld (2003). Prout in 60 minutes (Prout w godzinę). Dokument dostępny do pobrania tutaj. (Opracowanie w języku angielskim z bogatym wyborem źródeł).

Podziel się:
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • TwitThis
  • Wykop
  • Grono.net
  • Sfora
  • E-mail this story to a friend!
  • Print this article!
  • Turn this article into a PDF!