PROUT – Teoria Postępowego Użytkowania

Sadviprowie - rewolucjoniści duchowi

Podczas trwania różnych epok różne klasy przewodziły społeczeństwu i z powodu swoich egoistycznych interesów wiodły je od postępowej, dynamicznej fazy w fazę wyzysku i degeneracji. Z powodu tych ograniczeń kolejne przejścia epok w ramach cyklu społecznego nie następują płynnie ani harmonijnie. Konflikty klasowe narastające między siłami postępowymi i reakcjonistycznymi stają się zarzewiem rewolucji i kontrrewolucji. Ten niespokojny, burzliwy ruch, który jest przyczyną wielkiego cierpienia i zamętu, często przywodzi społeczeństwo na skraj katastrofy. Czy ludzkość jest skazana na ciągłą zawieruchę wywołaną zderzeniem sprzecznych interesów klasowych?

Chociaż teoria PROUT rozpatruje walkę klas w szerszej perspektywie, uznaje jednocześnie fakt, że silne jednostki potrafią wpływać na społeczeństwo, niosąc mu nadzieję. I tak teoria PROUT przewiduje wyłonienie się grupy rozwiniętych intelektualnie duchowych przywódców. Przywódca taki, określany jest terminem sadvipra, co dosłownie oznacza „człowieka o subtelnym umyśle”. Sadviprowie to osoby, które dzięki swoim fizycznym, mentalnym i duchowym wysiłkom wykształciły w sobie pozytywne cechy wszystkich klas. Charakteryzuje ich także moralna siła i odwaga przeciwstawienia się niesprawiedliwości i wyzyskowi.

Sadviprowie charakteryzują się uczciwością, odwagą, oddaniem i duchem poświęcenia dla dobra ludzkości. Uniwersalne zasady etyczne, opisane w kolejnym rozdziale stanowią kodeks, na którym opiera się ich działanie. W ciągu swego życia Sarkar zawsze wypowiadał się o koncepcji sadviprów z najwyższym respektem, twierdząc, że reprezentują oni najwyższy ideał, do którego można aspirować. Są to liderzy zaangażowani w działania na rzecz ludzkości. Przez osobisty przykład mogą inspirować i przewodzić społeczeństwu w holistyczny i postępowy sposób.

Według teorii PROUT każdy człowiek może stać się taką osobą. P. R. Sarkar pisze:

„Nie chodzi o to, aby wszystkie te klasy nazywać złymi… [lecz raczej o to, by zachęcać każdego do] praktykowania i rozwijania w sobie dobrych cech wszystkich klas. Dla przykładu potrzebny intelektualiście rozwinięty umysł jest niezbędny każdemu… Mając mentalność robotnika, kupca czy jakąkolwiek inną, należy starać się rozwijać i wzmacniać umysł. Każdy musi również pracować nad utrzymaniem silnego i zdrowego ciała. Każdy musi pracować, aby żyć… Praca zamiatacza ulic — najbardziej służalcze zadanie — zasługuje na szacunek o wiele bardziej niż uzależnienie swoich codziennych potrzeb od innych. Istotne jest nie tylko zarabianie pieniędzy w sposób zrównoważony i zapewniający stabilną sytuację ekonomiczną. Nawet najniższym klasom społecznym, którymi zwykle ludzie gardzą, poświęca się tyle samo uwagi. Każdy… musi fizycznie służyć innym. Najczęściej postrzega się to jako pracę tak zwanych ludzi o mentalności shudra, lecz [sadviprowie] nie mogą rozwinąć się całkowicie, dopóki także na tej płaszczyźnie nie będą wydajni. Mówiąc w skrócie, wszystkie atrybuty czterech klas muszą zostać przyswojone przez każdą jednostkę…

Niezbędnym jest nie tylko opanowanie tych atrybutów, lecz nieodzownym obowiązkiem jest ich regularne praktykowanie… Każda jednostka staje się tym sposobem wszechstronnie doskonała. Staje się równie dobrym intelektualistą co robotnikiem. Nie ma więc warunków, aby kogoś lekceważyć lub tworzyć jakieś szczególne grupy specjalne. Owo bezklasowe społeczeństwo nie jest jedynie celem — ewolucja praktycznie zmierza do jego ustanowienia. O takim podejściu do zmiany społeczeństwa pełnego klas i sekt nigdy wcześniej nie pomyślano. Sam system klasowy, który wydawał się być rezultatem logicznego rozwoju i ewolucji, może zostać usunięty przez jeszcze bardziej logiczną metodę — przez uformowanie tylko jednego, bezklasowego społeczeństwa…

[Teoria PROUT] nie została uformowana w wyniku cyklicznych zmian w sferze gospodarczej świata, jak stało się to w przypadku ewolucji komunizmu; lecz jest radykalną zmianą istniejących praktyk gospodarczych czy też ukształtowanych do dzisiaj teorii. Jest to rewolucja w sferze gospodarczej życia świata.”

Mimo że Sarkar uważa rotację cyklu społecznego za nieuniknioną, wierzy, że społeczno-duchowi wizjonerzy, którym dzięki podejmowanym staraniom udało się wznieść ponad interesy swojej klasy, mogą sprawić, aby postęp społeczny odbywał się w bardziej harmonijny — mniej burzliwy — sposób. Opisuje on ich rolę jako pracę w „jądrze” cyklu społecznego, towarzyszenie każdej z grup w jej rozwoju i kierowaniu społeczeństwem, gdy nadejdzie jej kolej. Gdy tylko pojawią się oznaki społecznego rozkładu czy wyzysku, sadviprowie — mobilizując ludzi — zastosują odpowiednią siłę, aby przyspieszyć przejście do epoki panowania kolejnej klasy, tym samym zmniejszając okres turbulencji.

Sadviprowie będą pełnili funkcje doradcze w kolegialnych radach i zarządach, pomagając w kierowaniu postępem społeczeństwa. Ich jedynym celem jest służyć. Będą również rozliczani z tego, czy naprawdę działają dla dobra społeczeństwa.

Proponowany przez teorię PROUT model przywództwa sadviprów dąży do wykorzystania dynamicznych sił ludzkości w pozytywny sposób. System PROUT wykorzystuje indywidualny i zbiorowy potencjał na każdej z płaszczyzn – fizycznej, psychicznej i duchowej – i syntezuje go w celu stworzenia bardziej postępowego i harmonijnego społeczeństwa.

Fragment książki “Po kapitalizmie – wizja nowego świata według teorii PROUT” Dady Maheshvaranandy

Więcej o koncepcji sadvipry w j. angielskim – wykład  P. R. Sarkara Shu’dra Revolution and Sadvipra Society.