PROUT – Teoria Postępowego Użytkowania

PROUT zawiera kilka założeń, które odróżniają go od innych teorii ekonomicznych.
- Każdej jednostce powinno się zagwarantować zaspokojenie podstawowych potrzeb, włączając w to wyżywienie, schronienie, odzież, edukację i opiekę medyczną. Każdy powinien także dysponować wystarczającymi możliwościami nabywania dóbr.

- Żadnej osobie nie powinno się pozwolić na gromadzenie fizycznego majątku bez wyraźnego pozwolenia lub aprobaty kolektywu.

- Kiedy zaspokojone zostaną potrzeby minimalne, powinno się umożliwić każdemu dostęp do maksymalizowanych wygód dodatkowych zgodnie z wykształceniem i wkładem pracy.

- Wyjątkowe  wygody powinno się oferować ludziom wyjątkowym, którzy przysłużyli się w sposób szczególny służeniu i rozwijaniu społeczeństwa.

Powyższe punkty są gwarancją, że nie wystąpi ani nadmierne gromadzenie kapitału ani bieda.

- Wzrost w zdolności nabywczej jest w PROUT wskaźnikiem kontrolnym dla systemu gospodarczego. Gwarancja zdolności nabywczej jest fundamentalnym prawem człowieka.

- Sfera przemysłowa jest podzielona w PROUT na trzy części:
- przemysł strategiczny, zarządzany przez rady nadzorcze lub władze lokalne;
- przedsiębiorstwa średniej skali zarządzane jako spółdzielnie;
- drobne przedsiębiorstwa – prywatne firmy, biznes rodzinny;

- Spółdzielnie są głównym sektorem produkującym i dystrybuującym dobra.

- Produkcja nastawiona jest na zaspokojenie zapotrzebowań społeczeństwa a nie na zyski.

- Decentralizacja gospodarczego planowania przynieść ma korzyści społeczności a nie jednostkom. Jej podstawą będą społeczno-gospodarcze regiony. Te regiony kształtować będą takie czynniki, jak wspólne problemy ekonomiczne, jednakowy potencjał gospodarczy, podobieństwa etniczne, wspólne cechy geograficzne oraz wspólne uwarunkowania kulturowe i sentymentalne społeczności.

- Planowanie gospodarcze opiera się na czterech podstawowych czynnikach: koszcie produkcji, produktywności, zdolności nabywczej i kolektywnej potrzebie. Inne związane z tym czynniki to: zasoby naturalne, uwarunkowania geograficzne (w tym obecność rzek), klimat, transport, potencjał przemysłowy, osiągnięcia kulturowe i warunki społeczne.

- Podstawą handlu pomiędzy samowystarczalnymi regionami gospodarczymi jest wymiana barterowa a nie pieniądz. Pozwoli to uniknąć oddziaływania na planowanie i gospodarkę tych regionów oraz spekulacji finansowych.

- Pieniądz musi mieć pokrycie w złocie i musi wciąż krążyć. Im częściej zmienia właściciela, tym bardziej wzrasta jego wartość. Leżący na koncie pieniądz jest martwy.

- Nie będzie rynków spekulacyjnych, ponieważ opierają się one wyłącznie na generowaniu zysków a nie na kreowaniu produktywnych przedsięwzięć. Mogą one doprowadzić do załamania się systemu finansowego, w którym operują.

- W fizycznej, mentalnej i duchowej sferach życia musi zostać utrwalona  Prama (dynamiczna równowaga). Pomogą tego dokonać powyższe założenia.